zaterdag 22 september 2007

Da ies Da.

Lesten, begon april wie ik mei Mister Gasterlant,
Anne Gersjes op pat. Wie hewwe der herten told in bosk en laant.
De herten dwoan ut der go! Hy het mie de iens letter ut Landgoeud de Mottekamp in Rugehuzen sen lotten. Ut wod no fubout. Un rieke kearel het ut kaipe. Hie wol ut saikjen in aalde staet werom brynge. Anne ies sien rentmester.
Ik bin ur even mei him in west. Ut foal mie op, dat dur jitte sofule oer blieunt ies fan ho at ut froeger wieu en ho go de kleuren en ut timmerwork er jitte ut soongen. Ut aalderwetse dus. Iek geeng even nei boppenen en iek soong nest de troppen op de eerste fudepping, nei de soolder un loekjen. Anne fetolde me dot ur efter dot loekjen un soatte lik alkoof wie, wut ien de oallich oenderdoekers sitten hewwe. Gelokkich heek mien kameraatjen bie mie. Iek hef gaau efen un een poar ploatjes nomt. Naet te opsichtich omdost toch in ut oenbewenne huus fan een oar bist.

No iest begon moaie doe sochst op roadio en op ut skot (tillefiesje ast dot lauwer hest) een soad oendacht foar de twadde wraaldoallich.
aalde bewenners van ut pantIek leet jimme jin ploatjes fan dot alkoofjen graig seun. Je stoane hir nest. Ut ies onfoarstelboar, dat jin meensken hir feuwer jier in libbe hewwe. Iek hew Anne jo jitte even belle om te freegjen hofule meensken der sitten hewwe. Hie see dur hewwe de hele oallich lang twa joadse minsken in die kasse sitten. Anne sol jittes neifreegje bie jin jitte libje en in Rugehuzen wenje, ho at dot destiets geenzen ies.

Jo ies ut fewer moaie. De doaden wodde hertoat. Mien Aete (stokdaif) see kot nei de oallich in de leugenbank in Hylpen, de historiese wodden: Da ies Da ! Edder ienne oallich hee ur der al us mei tu loede stemme seit: Het mutte jin Heinrichgen hir?, wurnei de hele lu oer um henne koam: Halt dien bek.!
Ju pakje die op !, roopten je letter, dea de duutsers al fut wieden.
Hie hee un dudelike meunning oer de da, die ek al naat meer strookte mei sien grifummeade weazen en troch sien daivens hee ur ek gin sicht meer op het at ur om him henne badde. Gelokkich noamen ze him dot in Hylpen ek naet kwoalik.

As iek oen de twadde wraaldoallich tienk, den tienk iek ek altied oan Marlene Dietrich (tooneelspielster) en Max Schmeling (boksur) en fansem oen mien Aete yn Hylpen! Dot binnen foarbeeulden fan meensken jin at stoane as een huus. De gewoane meensken in Duutsland hewwe ek een soad liet, rekkenje der mar op! Dot hew iek wol troch krieggen nei proat mei duutsers, mei ut kampearjen derre.

Hir ies de tekst van een prachtich duuts fersjen van Marlene oer de twadde wraaldoallich: Sag mir wo die Blumen sind. Eigenlik ies ut een antioallich fersjen!

Geen opmerkingen: