zaterdag 22 september 2007

De LU

At Nelson Mandela 'n Hylper wie , dy 't faik yn de leugenbank komt, den hee hy, yn syn ynougureale reede, yn 1994 miskyn it folgende so seit:

Us graste angst ies, dot we de minste naat weaze wolle.
Mar we kenne us eigen kragten lang naet.
Wy dimme te faik us eigen locht.

We ferwoenderje us: "Wa bin iek, om so groatsk te weazen?"
Kreeas, sportyf, spielsk, talenteare: we hewwe een soat oensen!
Doe freagest dy oa: "Wa bin iek om it so foar-en-nem te hewwen”?

Doe bist een bon fan Got !
Dy sem delbodjen teannet de wraald naaet!
Seast niks mei op.
Doe stroalst niks ut ast de dekking haich haelst !

Oare meensken wodde der mar oenseker fan!
Hy het syn Goddelik locht joent om dysem just sen te leeten.
Dyn styre skynt naat allonich, mar dy fan elk dweit 't!

Ast fry fan angst bist,
kenne oaren jem ek fry feele !
Ast dyn locht skiene leest,
kenne oaren ek stroale!

Hylper wodden: Anske Smit
Fry nei : Marianne Williamson A Return to Love.

Geen opmerkingen: