zaterdag 22 september 2007

Slauerhoff

O engeitado


Iek feel ’t yn my bedèrven
No ak wet, wu‘k oen da goan
Oen ‘e káenten fan ‘e Taag
Jin gele, oahellende kaenten
Der ies niks muiers en mankelyker.
’t Bestoan ferhéaven en traich

Iek ron middes op de Prado’s
Yns héar iek de Fado”s
Sòarjend tot dèap yn é nòat
"A vida é immenso tristura"-
Iek feel my byenem loeken
Troch de kwoal dy syn tiid oawoatet

De wyfen jint fisk fekaipje
en wèzens jint niks méar hooapje
As een douro méar, foar jit een kéar
Jèa soenge jèm even felotten
Troch ‘t wukòatsen fan’t gelud
yn de stréate.
Yn ‘e stolte soender fewéar.

En fàn jèm héarde iek soengen
Myn kilte tot mànkelykens dwoengen
"Iek hèf niks tòt tróast as myn klacht
't Libben kènt gin genoade
Iek hèf oars niks as myn fado
Om myn léage nóat te vullen

Iek feel ’t yn my bedèrven
Hir hèt 't sin om te stèrven
Wur alles wulps swelget yn pine
Lisboa, oait stéé der stéden
Dy't froeger trochsléapt nei't hjo
en ruynes mei fenaim fewàt.

Iek wòt tròch dyn wooan betjoene
Oait hèf 'k oendekt en feroafere
Dy letter alles feloant
Om hir oen de traige stróam
By 't gròf van de gràste droam
Da te goan: "tudo é dôr"

Hylper wodden: Anske Smit
Fry nei J. Slauerhoff

Geen opmerkingen: