woensdag 31 oktober 2007

Héu Jude

Héu Jude

Héu Jude, hèlp’t nàet nei de knòppen
Nim ‘n gallig fèrsjen, màr soeng ’t às ‘n lyster
Onthàeelt’t en sluutt yèr yn dyn hâât
Dèn kèst de wrââld bètter oen.

Héu Jude, wèas nàat bàng
Du bist yn’ne waole leit
òm jèr gelòkkich te meitjen
As't foar jèr éapen stéast
Kès't nàet méar stikken.

As’t de pyne féélst, héu Jude
Kàp dèrmei
Nim de gewòanste dyngen dèn
nàet by 't fekéade éént
’t ies ’n màllóat dy’t tynkt.
dòt’r t’lèste nys ies
màr de wrââld jitte kââlder mèkket.

Héu Jude mèikje my lòs
Dú hèst jèr foenden
kòmòp en hèlje jèr
Tynk d’eròm léét jèr yn dyn hèat
Dèn kès't de wrââld bètter oen.

Léét dyn “syldòrren” màr éapen èn ticht góan, héu Jude, begòn!
Dú wòatest òm mei jèr nei de styren te swéafen
Dú àllònich yn-dy wèst’t héu Jude, Dwòan’t
Dù hèst dyn gròate Lèafde fòar ‘t grypen.

Héu Jude hèlp’t náet nèi de knòppen
Nim ‘n gàllig fèrsjen, màr sóeng ’t às ‘n lyster
Ontháelt’t èn slúút yèr yn dyn hèat
Dèn kèst de wrááld bètter óen.




Fry oersòtten nei de Lennon/McCartney song Hey Jude van The Beatles tròch Anske Smit.

zaterdag 13 oktober 2007




Dit fers moast iek fan my sem in Hylpers oersotte:


Op skoele stoongen se op ut bord skrient
ut workwot hewwe en ut workwot weasen
Hirmei wie de tyd, wie eewigheit joent
De ene so at ut ies, de oere feinze.

Hewwen ies niks. Ies Oaloch. Ies naaet libjen.
Ies fan de wraald en jerre Goaden
Weasen den bist boppe alles ferheeven.
Volwease fan goddelikke pyne

Hewwen ies hat. Ies lichem. Ies twa bosten.
Ies nei de wraald hongerjen en toastjen
Ies alonnich mar sinnen, allonnich botte plicht.

Weasen ie de syl, ies lusterje, ies wyken
Ies bon wodden en nei de stieren sean
En langsaaem derhenne omhaich sweave.

Hylper Wodden: Anske Smit.
Fry nei Ed Hoornik, Hebben Zijn.

zaterdag 6 oktober 2007

Dròagje

Droom
Vannacht verscheen mij in een droomgezicht mijn oude moeder, eindelijk eens goed gekleed: boven het woud waarin zij met de Dood wandelde verhief zich een sprankelende stilte. Ik was niet bang. Het scheen mij toe dat ze gelukkig was en uitgerust. Ze had kralen om die goed pasten bij haar jurk.



Dròagje.

Fenòate sóóng ‘k yn myn dròagjen, myn áálde mèm,
Jó wié einlik wurres gó klòait:
Bòppe ’t wááld wùryn se mei de Dá ròan
Kòam ‘n spràngkeljende Stòlte òmhàich.
Iek wié náát bàng. ’t léék my sò tò dòt se gelòkkich wié
En ùtrèsten.
Jò héé kròalen òm jin’t gó pàssen by jèrre jùrk.

Hylper Wòdden: Anske Smit
Fry nei :Gerard Reve

Gròfstéén te Blauwhús

Graf te Blauwhuis.
Hij rende weg, maar ontkwam niet,
en werd getroffen, en stierf, achttien jaar oud.
Een strijdbaar opschrift roept van alles,
maar uit het bruin geëmaljeerd portret
kijkt een bedrukt en stil gezicht.
Een kind nog. Dag lieve jongen.
Gij, die Koning zijt, dit en dat, wat niet al,
ja ja, kom er eens om,
Gij weet waarom het is, ik niet.
Dat Koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?


Gròfstéén te Blauwhús
Hy dràifde fùt, màr untkòam náát
Wèàd tròffen èn ies stoant, àchttin jyr ááld
’n strytber òpskrift róópt fàn àlles
màr út ’t brún émàijéarde petrèt
socht ‘n bedrùkt èn stòl gesicht
’n bòn jitte. Dei lèave Junge

Jy, doe àst Kóaning bist, dit en dòt èn hèt àl nàet
Jà jà, kòm d’r màrres òm.
Jy wètte wuròm ’t ies, iek náát
Dòt Kóningkryk fàn Jy, wèt Je wòll, wòt dòt jitte hèt?

Hylper Wòdden: Anske Smit
Fry nei: Gerard Reve

Koninginne

Youp van 't Hek, 27 maart 2004 in de NRC:

Mijn moeder was koningin!
Een regelrechte schat
Tien jaar geleden overleed ze en hebben we ze met een diepe buiging begraven
Alles wat haar lief was stond rond de kuil
Er stond geen hufter tussen
Het regende verschrikkelijk

Yn it Hylpers dennei hew iek it foar IJmkje van der Kooij (1910-2000), so opskrynt:

Myn Mem wie 'n Koniginne
Een regelrochte Skat
Seks jier lieden
ies se stooant.
Wy hèwwe jèr,
nei 'n slàch om, langs jèrre âalde hús,
mei 'n dèape boeging, begraift.
Elk dy't jer lèaf wie,
stóóng roend 't gròf
Der stoong gin galloar twiske.
It wie yskalt,
by de Groatserke.

Weensk

Iek wéénskje dy 'n brysjen, wùr àst fàn òpfrist
Mèi likje wyte bòàren, wùryn de glinsterjende sònne brèkt.
En dòst nei dyn wòrk, dyn tynken en dyn dròàgjen,
dyn èigen Wèasen, libbendig hââlst!

maandag 1 oktober 2007

Op 'e Haiven yn Hylpen

Op 'e Haiven yn Hylpen

Sòàs ’n blòt fàlt
Sò foal dyn nèmme
Du lèaf en knàp Hylper fàntjen
Oer ‘t mòt komt tròch ‘n pàp
’n pàp op ‘e Hylperhaiven.

't gàs fesáendet yn dyn moend
Du ròans’t èfter ‘m oen
Dyn toenge prieuwde
’t slib fàn syn lippen
Du Aaoltje , hy Wiebe
Dyn iske dwàrrelt dèl.

Dyn wyte blo goenset en seeket‘m ’n plakjen.
'n plak yn ’n Stea wer de Leafde loutert
’n Leafde dy’t 'm heare leet
’n moend dy’t ‘m oenbeat,
’n pap op ’e Haiven yn Hylpen

Hylper Wodden: Anske Smit
Fry nei: Lut de Block